sogansız şiir

Kalkıp gidiyor yerinden bir yıldız 

Üflerken genç sesli kelebek kanadından şarkıyı 

Sürgünün sesi karışıyor, göğsünden sevda soluyor gecenin şiirine 

Sofası ve sofrası boş köylü kilit vuruyor bezlere 

Üç kez 

Çevirirken gölgesini aynadan 

Son bir ses dileyen kaldırımın köşesinde yitik anne 

Anneler aşk kokmuyorsa ( halbuki şiirli rüyalarda ) 

Ziller çalınıyorsa soğansız patates için 

Katlıyor ve kaldırıyor örtüyü 

Yanağında yanardağ, soluğunda kül heceleri

Bu çerçili alemin son arzuhalcisi 

Kalkıp gitsek ya yıldızın izi sıra 

Maraşlı şeyh oğlu Satılmış'ın ardı sıra 

Belki bir kervansaraya

Son bir şiir daha okumadan sevişilmiş gibi 

Yarım ve yamalak koşturuyoruz dünyaya 

Zaman denen rüya 

Can evimizden esiyorsa

Göğe soruyor karınca 

Bir kanat mayayı 

Taş arasında saklamış bakracı çoban 

Sonra ekşi rüzgarı gören seslesin diyor gelincik 

Gecenin örtüsü yırtık libas desede zaman

Güne arşın sayıyor keçisi gebe olan

Bir geminin saatini kaçırmış tek biletli yolcusu gibi, gölgemin saklı kaldığı limanlara çekiyorum kendimi

Kırışık dünyadan bakıyor bana yelkovan

Orta yerine aşmış mandallar yarım heceleri, hanemin 

Yaşamın devrik beyazlarına benziyor 

Sözlerimde, yaşlarımda

Ne ola ki 

Kitabesiz, imla kaçkını ( bilirsin iste süpermarket çırağı )

Bağlacını çözmeden gecesinden sabahına ömrün 

Yarı rüyalı hakikat hâlinde 

Son kelimesini bilmeden kafiyeler yazan, çok rakamlı karartımla ben

Yine; 

Yeni yaşlara yeni dehlizlere 

Haydi çocuk biletçiye

Zihnimi çalan rüzgar nereye böyle 

Henüz yeni çiçeğe durmuş dallarımı ormancıya gösteren gölgelerim 

Şehre yeni düşmüş köylüler gibi nedir bu acele 

Kırk yeni tas buldum 

Kırk kör nehir 

Devirdim ne varsa dörde böldüm

İçimde on çocuk, tırnak makasları, devriye gezen memur

Yerlerde damla damla sevda izleri 

Tezgahta görüp sevmekle 

Dağa gidip yol sorup sevmek bir mi diyor yedisi 

Gerisi halaya durmuş nakil aracı hazır 

Bir karton bardakla sunuyorlar dilekçeyi 

Kırk sabah dinlesem korkuluklardan kanadını hiçe sayan habercilerin varlık veren notlarını 

Kurumuş kör gönlüm nasıl coşar ey deli 

Üç dilek üç ağza üç gönüle 

Minareden sesleniyor haydi felaha 

Çocuk çık kendinin üzerine ve söyle 

Gönlümün derinlerinden olan kendimi çiçek vaktine müteakip gün batımına 

Bu kaçıncı sela

Çözülmemiş haritada ki nota izi

Çizilmemiş resimdeki damla sesleri 

Kanatlar diyorum bayım 

Kaç bahar biriktirir gölgesinde

Gönlün gölgesi olur mu ? 

Diye sordu sokak lambası altında zifiri 

Kışın ortasında, içimizde mağlup edilemez baharlar ! 

Dedi yaz yağmuru 

Örgüsünden yayıldı çiçek sesleri 

...

Ciğeri delinmiş güvercin 

Merdivende karınca sesleri

Gürültülü dünyanın en masumuydu oysa  

Bir yanı karanlık bir aydınlıktan kızıla batan güneşi ile dünya  

Bir yanı ak gerdan gibi göğümüze gönlümüze çizilmiş bir sonsuzluk  

Aşkın tutsak olduğu coğrafyada   

Kaç harf kaç hece yeter ki tarif etmeye  

Bekleriz Aşkla tanışılan köşelerde  

Gün geceye  

Gece aydınlığa hasret çektikçe   

Şahit tuttuk gitmeden güneşi  

Hasret bildik doğan ayı  

Söz verdik  

Aşkla gelecek bir sabah güneş  

Aşkla doğacak bir gece ay 

Hayranlıkla izlenilenin ; 

de haydi git dediğini duymadan oturup bi yamaç kıyısına  

Sessizce izlemek beklemek bir kaç damla rahmeti  

Sesleri getirip susturan esintiyi duymak sağır olmak 

Rahat vermeden içinde onlarca taneyi taşıyan bir beyazlar bütününe geceyi anlamlandırmak

Garip bir şey insan olmak neydi görev neydi hakikat  

Ne ses ne damla ne beyaz haber  

Düşüncesiz düşünce görülmeyen körlük  

Gece ve anlam  

Biraz susuş biraz dilsiz ve sağır oluş  

Geceye anlam bulduran  

Beni bensizliğe bildiren 

Beyazlar içinde damlalar göçü 

Yer yüzünde gezinen tüm parmakları kalbimde gezinir hissederken  

Sesinden şikâyet edilen kanatlının lügatından duyulan isyanı  

Yüreğimde hissetmeye çalışmak bu  

İnsanî kelimelerin oluşturduğu hiç bir metin izaha yanaşmıyor  

Söylemek hayli imkân dışı 

İzlemek öyle keyifli sessiz çığlıkları   

Eylen bir haber ver bırak bu isyanı 

Söylen bir ses ver terk et bu sessiz şarkıyı 

Haydi korkma tut döş kemiğimden  

Aşkı kıskandıran dansa uzat ellerini  

Bilirim güldün mü cennet olur yüreğin 

Haydi bağır içindeki tüm kalanları 

Özlemim özlemine dek düşene vakit 

Şehrin fabrikalarından sızan duman sarmadan göğü

Kuşlar sabah senfonisini tamamlıyor semtte 

Caddeler inmiyor sahile bilirim buralarda 

Ve ihtilal haberi gibi kesik kokuları var köşelerin 

Sigarası yarım kalmış esnaf bakışları arasında 

Camda güne konu olacak havadis bekleyen kadınlar radarında 

Yürüyüp gitmeye çalışıyoruz duyurmadan sohbeti kuşlarla 

Tam oldu derken duymadı kimse derken acı bir fren sesi ile bozulan hayalde göz göze geliyoruz

Elinde fırın poşetini taşıyan ekmeğin sıcak köşesini tırtıklayan çocukluk özlemiyle

Geçen raylı taşıtın iğrenç sesiyle kendimize geliyoruz 

Yetişilmesi gereken yerlerin varlığı hatırlatılıyor semtte 

Bordrolu kimliğimizle yürüyoruz

Ve biliyoruz

Sevda adına nişaneler yok artık bu semtte 

Olanları çoktan ticaret hane haline getirdi kalbinden çok cüzdan meraklısı ( adamlar )

Tam olacak diyoruz kuşlar hiç susmayacak hayal bu sefer son perdede canlanacak

Bir şiir yazacak köşede elinde çiçek yağmura aldırmadan bekleyen çocuk titreyen dudaklarına yakışır bir cümle bulacak 

Birden aklımıza geliyor onlarca sene aynı kaldırımların aynı taşlarını ezber edip bir adım öteye geçemez oluşumuz hiç ayak izi bırakmaya hak verilmemiş kaldırımlar geliyor dile

Kimlik sorulmuş, memuriyet belgesi istenmiş çocuklar geliyor yamacımıza sohbete

Sigortalı işleri olmayan hayal ekmeğini bölüşen çocuklar onlar

Kuşlar şimdi gitmek saklanmak üzere 

Şehre şimdi cüzdanları kafaları kalın insanlar ayak basıyor

Ve köşeler kalabalıktan geçilmez halde

Yine de bir başka sabaha söz veriyoruz

Bordrosuz Aşk işçilerine sohbet bahsinde 

Aşksız ve banka dükkânlarıyla dolu yerlerde

Yine de pes etmiyoruz

Gökyüzü Aşkın olana dek hayallerimizle 

Bir sabah titreyen ellerde çiçeklerle

Dudağımızdan çıkıp sonsuzda duyulacak bir şiir hayaliyle